Nasza recenzja

Crazy People

Joanna Morea  jest jedną z najbardziej cenionych polskich saksofonistek, flecistek i wokalistek jazzowych. Ukończyła Królewskie Konserwatorium w Brukseli na wydziale jazzu i muzyki rozrywkowej. Polska artystka dużą sympatią słuchaczy może się cieszyć nie tylko w Polsce, ale również w Belgii, Holandii, Niemczech i Anglii – to właśnie w tych krajach miała okazję uczestniczyć w wielu znanych festiwalach (np. Middleheim Jazz Festival in Antwerp).

Po powrocie do Polski i kilkuletniej przerwie w czynnym muzykowaniu, Joanna Morea nawiązała współpracę m.in. z Trio Wojtka Kamińskiego czy Happy Play Dixieland Band.

Obecnie jesteśmy świadkami jednego z najważniejszych momentów w karierze saksofonistki. Na początku marca wydany został debiutancki album „Crazy People” na którym gościnnie zawitały także znane osoby z świata polskiego jazzu.

Na krążku znajdziemy zarówno autorskie propozycje przygotowane przez Joannę Morea i towarzyszących muzyków, jak i utwory z lat 30 – tych ubiegłego stulecia. Całość spleciona jest tradycyjnym, świadomym jazzem z elementami muzyki filmowej.

W warstwie tekstowej dominują prywatne emocje artystki, począwszy od tych przeżywanych podczas dalekich podróży („Wakacje w Bangkoku”, „Tropikalny Raj”), a kończąc na przyziemnych, z którymi mamy do czynienia każdego dnia („Kobieta Casanovy”, „10 Gorzkich Łez”, „Wolność osobista”).

Joanna Morea jak sama przyznaje prezentuje na albumie przekrój własnych emocji, które towarzyszyły jej w momencie nagrywania. Prócz tradycyjnego jazzu Pani Joanna nie boi się także sięgać do takich form przekazu jak swing, który jest w kilku utworach bardzo widoczny.
„Crazy People” to wydawnictwo, które spodoba się wszystkim fanom jazzowego grania, a w szczególności tym, którzy oczekują żywiołowych utworów, które mimo, że utrzymane w jednej formule, zaskakują zróżnicowanym wykonaniem. Odnajdziemy zarówno momenty z wyeksponowanym wokalem Joanny Morea, jak i długie partie instrumentalne sekcji rytmicznej. Na uwagę zasługuje także fakt, że wśród gości zaproszonych do wspólnego nagrywania płyty są Urszula Dudziak,  Robert Majewski i Zbigniew Namysłowski. Choć same nazwiska nie są gwarantem sukcesu, to w tym przypadku doświadczenie i kreatywność wspomnianych osób skumulowały się, tworząc bardzo przyzwoity krążek.

Na koniec przedstawiam słowa Pani Joanny: ” Dziś fascynuje mnie swing, jutro może sięgnę do innej stylistyki. Zarejestrowanie płyty to jak wykonanie fotografii, na której świat zastyga na wieki. To uchwycenie chwili muzycznej i pozostawienie jej dla potomnych na przykład moich dzieci”. Pokazuje to, że ceniona za granicą saksofonistka nie ma także oporów przed eksperymentowaniem i być może podczas kolejnych wydawnictw pokaże nam swoje nowe oblicze.
 

Lista utworów

1. Crazy People – muzyka: James V. Monaco, słowa (1932), Ula Dudziak: wokal solo
2. Kobieta Casanovy – muzyka i tekst: Joanna Morea
3. Jazzowe Nutki – muzyka: Joanna Morea, tekst: Marek Gaszyński, Robert Majewski: trąbka
4. Two Timin’Man – muzyka i słowa: autor nieznany (1936)
5. Wakacje w Bangkoku – muzyka i tekst Joanna Morea, Zbyszek Namysłowski – saksofon altowy, Robert Majewski – trąbka
6. Nie Teraz – muzyka: Joanna Morea, tekst: Magdalena Bargiełowska, Robert Majewski: trąbka, Joanna Morea: śpiew
7. Tropikalny Raj – muzyka i tekst: Joanna Morea, Robert Majewski: trąbka, Joanna Morea: śpiew, saksofon altowy
8. Skonczone.com – muzyka: Joanna Morea, tekst: Marek Gaszyński, Zbyszek Namysłowski: saksofon altowy
9. 10 Gorzkich Łez – muzyka i tekst: Joanna Morea, Zbyszek Namysłowski: saksofon altowy
10. Who’s That Knocking At My Heart – muzyka i słowa: Ralph Freed (1937)
11. Was I Drunk – muzyka i słowa: Chick Endor/Charlie Farrell (1932)
12. Wolność Osobista – muzyka: Joanna Morea, tekst: Marek Gaszyński, Robert Majewski: trąbka, Joanna Morea: wokal, flet
13. Crazy People (Take 2) – Ula Dudziak: wokal solo

Komentarze: